下载百度汉语App
名师好课免费看

幽通赋

【作者】班固 【朝代】
拼音
gāo
zhī
xuán
zhòu
shì
zhōng
zhī
bǐng
líng
yáo
kǎi
fēng
ér
chán
tuì
xióng
shuò
yáng
shēng
huáng
shí
ér
hóng
鸿
jiàn
yǒu
shàng
jīng
tāo
tiān
ér
mǐn
xià
kǎo
gòu
mǐn
xíng
yáo
zhōng
bǎo
ér
shàng
rén
zhī
suǒ
qián
liè
zhī
chún
shū
qióng
méng
zhī
miǎo
miǎo
jiāng
jué
ér
wǎng
jiē
shēn
zhī
xùn
wéi
shì
zhī
huái
怀
jìng
qián
chǔ
yǒng
jīng
yuè
ér
yuǎn
fěi
dǎng
rén
zhī
gǎn
shí
shù
yán
zhī
diàn
hún
qióng
qióng
shén
jiāo
jīng
chéng
xiāo
mèi
mèng
dēng
shān
ér
jiǒng
tiào
yōu
rén
zhī
fǎng
仿
彿
lǎn
lěi
ér
shòu
juàn
jùn
yuē
zhuì
wěn
xīn
ér
yǎng
xīn
méng
méng
yóu
wèi
chá
huáng
shén
miǎo
ér
zhì
chèn
duì
yuē
chéng
gāo
ér
shén
dào
xiá
tōng
ér
mián
mián
jiū
yǒng
nán
fēng
wéi
suí
gài
zhuì
zhuì
zhī
lín
shēn
nǎi
èr
zhī
suǒ
zhī
xùn
ěr
xiàng
yòu
shēn
zhī
jiǒng
jiè
mèng
jìn
dài
qún
chén
shū
zài
chéng
líng
xùn
pán
huán
ér
qiě
wéi
tiān
zhī
qióng
xiān
shēng
mín
zhī
huì
zài
fēn
tún
zhān
jiǎn
lián
jiān
duō
ér
zhì
guǎ
shàng
shèng
ér
hòu
suī
qún
zhī
suǒ
wèi
shū
zhī
kūn
kūn
wèi
kòu
ér
sàng
guǎn
wān
chóu
chóu
zuò
hòu
ér
chéng
biàn
huà
ér
xiāng
guǐ
shú
yún
zhōng
shǐ
yōng
zào
yuàn
ér
xiān
shǎng
dīng
yáo
huì
ér
bèi
diào
yōu
wáng
yīng
qìng
suǒ
pàn
huí
xué
ruò
běi
sǒu
shí
dān
zhì
ér
wài
diāo
zhāng
xiū
ér
nèi
zhōng
wèi
shù
yán
rǎn
yòu
zhāo
cóng
wèi
kǒng
shì
yóu
wèi
ān
tāo
tāo
ér
fèi
yǔn
shēn
shì
huò
yóu
shèng
mén
ér
jiù
suī
hǎi
xíng
xíng
xiōng
miǎn
dào
luàn
wèi
lài
dào
xíng
gēn
huì
ér
líng
mào
kǒng
wǎng
liǎng
zhī
jǐng
qiāng
wèi
yún
chún
yào
耀
gāo
xīn
qiáng
nán
yíng
wēi
jiāng
běn
zhī
sān
zhǐ
rén
xìn
rán
yǎng
tiān
ér
tóng
guǐ
dōng
lín
nüè
ér
jiān
rén
wáng
wèi
sān
róng
liè
ér
sàng
xiào
guī
lóng
huán
shī
chéng
mìng
zhòng
zuì
xíng
ér
ǒu
zhèn
lín
chí
xià
tíng
sān
zhèng
ér
miè
xùn
huà
xuān
gōng
ér
chéng
zāi
dào
xiū
cháng
ér
shì
duǎn
xiòng
míng
ér
zhōu
réng
ér
guǐ
zōu
nǎi
qióng
zhòu
ér
yōu
guī
cháo
jiāng
shì
dàn
suàn
guī
xuān
cáo
xīng
bài
xià
mèng
wèi
míng
shì
míng
yáo
líng
ér
shí
xiāng
ér
tiáo
dào
hùn
chéng
ér
rán
shù
tóng
yuán
ér
fēn
liú
shén
xiān
xīn
dìng
mìng
mìng
suí
xíng
xiāo
liú
qiān
zāo
ér
yíng
suō
sān
luán
tóng
suī
ér
dòng
cēn
fēn
cuò
zhòng
zhào
zhī
suǒ
huò
zhōu
jiǎ
dàng
ér
gòng
fèn
shēng
huò
kàng
shuǎng
yán
jiǎo
qíng
xìn
wèi
ér
suǒ
guì
shèng
rén
zhì
lùn
shùn
tiān
xìng
ér
duàn
yǒu
ér
yǒu
è
ér
shǒu
kǒng
yuē
ér
èr
nǎi
yóu
ér
lèi
sān
rén
shū
zhì
huì
chuǎn
ér
shēng
yǎn
fān
wèi
shēn
zhòng
jiǎn
cún
jīng
fén
gōng
wèi
shàng
hào
zhì
ér
qīng
hóu
cǎo
zhī
bié
gǒu
néng
shí
róng
yào
shì
ér
xiǔ
nǎi
xiān
mín
zhī
suǒ
chéng
guān
tiān
wǎng
zhī
hóng
shí
fěi
chén
ér
xiāng
xùn
xiān
shèng
zhī
yóu
lín
ér
zhù
xìn
sháo
měi
ér
fèng
kǒng
wàng
wèi
qiān
zài
wén
xìn
ér
lín
hàn
bīn
zuò
dài
jīng
tōng
líng
ér
gǎn
shén
dòng
ér
wēi
yǎng
liú
ér
yuán
hào
ér
shí
kāi
fēi
jīng
chéng
yān
tōng
gǒu
shí
shú
xìn
cāo
yóu
rán
shěn
dān
gōng
dào
zhēn
dēng
kǒng
hào
ér
shàng
xià
wěi
qún
lóng
zhī
suǒ
jīng
cháo
zhēn
guàn
ér
huà
yóu
xuān
ér
xíng
ruò
yìn
péng
ér
xié
lǎo
lái
zhé
ér
tōng
qíng
luàn
yuē
tiān
zào
cǎo
mèi
xìng
mìng
xīn
hóng
dào
wéi
shèng
xián
hún
yuán
yùn
liú
chù
bǎo
shēn
míng
mín
zhī
biǎo
shě
shēng
dào
yòng
yōu
shāng
yāo
tiǎn
tòng
hào
ěr
tài
shàng
yuè
lún
shén

系高顼之玄胄兮,氏中叶之炳灵。飖颽风而蝉蜕兮,雄朔野以扬声。皇十纪而鸿渐兮,有羽仪於上京。巨滔天而泯夏兮,考遘愍以行谣。终保己而贻则兮,里上仁之所庐。懿前烈之纯淑兮,穷与达其必济。咨孤蒙之眇眇兮,将圮绝而罔阶。岂余身之足殉兮,违世业之可怀。靖潜处以永思兮,经日月而弥远。匪党人之敢拾兮,庶斯言之不玷。
魂茕茕与神交兮,精诚发于宵寐。梦登山而迥眺兮,觌幽人之仿彿。揽葛藟而授余兮,眷峻谷曰勿坠。吻昕寤而仰思兮,心蒙蒙犹未察。黄神邈而靡质兮,仪遗谶以臆对。曰乘高而胪神兮,道遐通而不迷。葛绵绵于樛木兮,咏南风以为绥。盖惴惴之临深兮,乃二雅之所祗。既讯尔以吉象兮,又申之以炯戒。盍孟晋以迨羣兮,辰倏忽其不再。
承灵训其虚徐兮,鎶盘桓而且俟。惟天地之无穷兮,鲜生民之晦在。纷屯邅与蹇连兮,何艰多而智寡。上圣迕而后拔兮,虽群黎之所御。昔卫叔之御昆兮,昆为寇而丧予。管弯弧欲毙仇兮,仇作后而成己。变化故而相诡兮,孰云预其终始!雍造怨而先赏兮,丁繇惠而被戮。栗取吊于逌吉兮,王膺庆于所戚。叛回穴其若兹兮,北叟颇识其倚伏。单治里而外凋兮,张修襮而内逼。聿中和为庶几兮,颜与冉又不得。溺招路以从己兮,谓孔氏犹未可。安慆慆而不萉兮,卒陨身乎世祸。游圣门而靡救兮,虽覆醢其何补?固行行其必凶兮,免盗乱为赖道。形气发于根柢兮,柯叶汇而零茂。恐魍魉之责景兮,羌未得其云已。
黎淳耀于高辛兮,芈强大于南汜。嬴取威于伯仪兮,姜本支乎三趾。既仁得其信然兮,仰天路而同轨。东邻虐而歼仁兮,王合位乎三五。戎女烈而丧孝兮,伯徂归于龙虎。发还师以成命兮,重醉行而自耦。震鳞漦于夏庭兮,匝三正而灭姬。巽羽化于宣宫兮,弥五辟而成灾。道修长而世短兮,夐冥默而不周。胥仍物而鬼诹兮,乃穷宙而达幽。妫巢姜于孺筮兮,旦筭祀于契龟。宣曹兴败于下梦兮,鲁卫名谥于铭谣。妣聆呱而劾石兮,许相理而鞫条。道混成而自然兮,术同原而分流。神先心以定命兮,命随行以消息。斡流迁其不济兮,故遭罹而嬴缩。三栾同于一体兮,虽移易而不忒。洞参差其纷错兮,斯众兆之所惑。周贾荡而贡愤兮,齐死生与祸福。抗爽言以矫情兮,信畏牺而忌鵩。
所贵圣人至论兮,顺天性而断谊。物有欲而不居兮,亦有恶而不避。守孔约而不贰兮,乃輶德而无累。三仁殊于一致兮,夷惠舛而齐声。木偃息以蕃魏兮,申重茧以存荆。纪焚躬以卫上兮,皓颐志而弗倾。侯草木之区别兮,苟能实其必荣。要没世而不朽兮,乃先民之所程。观天网之纮覆兮,实棐谌而相训。谟先圣之大猷兮,亦邻德而助信。虞韶美而仪凤兮,孔忘味于千载。素文信而厎麟兮,汉宾祚于异代。精通灵而感物兮,神动气而入微。养流睇而猿号兮,李虎发而石开。非精诚其焉通兮,苟无实其孰信?操末技犹必然兮,矧耽躬于道真。登孔昊而上下兮,纬群龙之所经。朝贞观而夕化兮,犹諠己而遗形。若胤彭而偕老兮,诉来哲而通情。
乱曰:天造草昧,立性命兮。复心弘道,惟圣贤兮。浑元运物,流不处兮。保身遗名,民之表兮。舍生取谊,以道用兮。忧伤夭物,忝莫痛兮。皓尔太素,曷渝色兮。尚越其几,沦神域兮。
作者介绍
班固(建武八年32年-永元四年92年)东汉官吏、史学家、文学家。史学家班彪之子,字孟坚,汉族,扶风安陵人(今陕西咸阳东北)。除兰台令史,迁为郎,典校秘书,潜心二十余年,修成《汉书》,当世重之,迁玄武司马,撰《白虎通德论》,征匈奴为中护军,兵败受牵连,死狱中,善辞赋,有《两都赋》等。 百科详情>>
大家还在搜